Monsters uit de diepzee

Diep in de zee krioelt het van het leven. De ene vis ziet er al smakelijker uit dan de andere en daarom hebben wij - want zo zijn we - de tien lelijkste diepzeeschooiers bij elkaar verzameld. De blobvis of Psychrolutes marcidus leeft in de buurt van Australië en Tasmanië, maar wordt door intensieve visserij bedreigd. Hij leeft tot een kilometer onder de zeespiegel en blijft drijven door een soort zware gelatine waaruit zijn lichaam deels bestaat. Jagen doet hij niet, de blobvis wacht gewoon tot een prooi voorbij zwemt voordat hij toeslaat.

Monsters uit de diepzee

Geloof ons, de Melanocetus Johnsonii wil je niet in je aquarium zien. Deze zeeduivelsoort jaagt met zijn voelspriet en hapt naar alles wat maar in de buurt durft te komen van het lokaas. Doordat deze vis op zo'n grote diepte leeft, bereikt het zonlicht hem amper. Gevolg: zijn gezichtsvermogen is niet om over naar huis te schrijven. Misschien maar beter dat hij voornamelijk in het donker zwemt, want qua looks is hij ook al niet ontzien door Moeder Natuur.

Monsters uit de diepzee

Er zijn leukere beesten om naar te kijken dan pissebedden. De landversies die wij kennen, zijn nog klein bier in vergelijking met deze reuzenpissebed, die wel dertig centimeter groot kan worden. Deze forse knaap van 1,5 tot 2 kilo is de aaseter van de oceaanbodem, en vreet alle dode vissen op die hij maar kan vinden.

Monsters uit de diepzee

Slangenkopvissen zien er op het eerste zicht uit als doodgewone, zij het betrekkelijk bloeddorstige vissen. Ze komen vooral in Afrika en Azië voor en kunnen ganse vissenpopulaties in geen tijd uitroeien. Ook niet onbelangrijk: als een van de weinige vissen kan deze soort ook op het land ademen. Volwassenen exemplaren voeden zich met andere vissen, maar een toevallige rat of kikker wordt even smakelijk verorbert.

Monsters uit de diepzee

Je kan maar pech hebben met je naam. De snotolf of strontvreter leeft in de Noordzee en de Oostzee en is niet zo'n beste zwemmer. Vandaar dat hij zich aan de eerste de beste steen hecht, waar hij leeft van slakken en algen. De kuit (de eitjes) van deze vissensoort wordt vaak gebruikt als alternatief voor het duurdere kaviaar.

Monsters uit de diepzee

De pelikaanaal ziet er uit als een verdronken anorexiepatiënt, maar vergis je niet. Zijn maag is elastisch en kan op die manier serieus wat voedsel aan. Buiten de buitenmaatse muil valt ook de lichtgevende staart op. Opnieuw een gril van de natuur? Niet echt: op een diepte van 1200 tot 1400 meter kan je alle verlichting gebruiken die je aangeboden wordt.

Monsters uit de diepzee

Als je wist dat dergelijke monsters net onder je voeten zwemmen wanneer jij de zee in duikt, zou je dan nog zo happig zijn om in het water te plonsen? Gelukkig voor ons leeft deze Anoplogaster Cornuta doorgaans op een diepte van 2000 meter onder de zeespiegel, met gemeten pieken van 5000 meter. Het gebit is de meest opvallend onderdeel van hun vissenlijf. De hoektanden zijn zo groot dat er speciale holtes in hun lichaam zitten om die tanden weg te werken wanneer hun mond gesloten is. Als dat niet zo was, zouden ze zichzelf simpelweg spietsen.

Monsters uit de diepzee

Een reuzenhaai zal nooit onopgemerkt aan je voorbijgaan. Deze gigant weegt doorgaans ongeveer 4 ton, al is ooit een exemplaar gevangen van wel 19 ton. Met zijn imposante muil vangt hij voornamelijk plankton. Deze stofzuiger van de oceaan kan per uur vlotjes 2000 ton water door zijn lijf laten gieren om zo voldoende voeding binnen te krijgen. In onze contreien wordt hij regelmatig gespot, meestal aan de Nederlandse kust.

Monsters uit de diepzee

De naam lamprei of negenoog klinkt niet bepaald vervaarlijk. Tot je deze vis in levende lijve ziet. Met zijn muil hecht hij zich vast aan andere vissen, waarna de tientallen tandjes en de rasptong hun werk doen. Het slachtoffer van dienst wordt langzaam maar zeker leeggezogen, zonder kans op overleven. Van zodra de open wonde geneest, schraapt de lamprei die opnieuw open. De benaming negenoog heeft deze kaakloze vis te danken aan negen gaten bij de kop. Zeven daarvan zorgen voor de ademhaling, eentje is een neusopening en het negende oog is het echte oog. Deze parasiet zou al ruim 400 miljoen jaar op aarde overleven.

Monsters uit de diepzee

Vakantietje gepland in de buurt van de Rode Zee? Ons zal je er niet snel zien zwemmen. Vooral omdat er daar reuzenmurenen leven, misbaksels die wel drie meter lang kunnen worden. Eetbaar is hij ook al niet, wegens ronduit giftig vlees. Gelukkig focust hij zich op andere vissen en schaaldieren, al weet je maar nooit.