In het Canadese Charlevoix strijken vrijdag de staatshoofden en regeringsleiders van zeven grote industrielanden (G7) neer. De jaarlijkse top van de G7 wordt er ééntje onder hoogspanning. De eigengereide koers van president Donald Trump heeft de Verenigde Staten immers sterk geïsoleerd van zijn belangrijkste bondgenoten, in die mate zelfs dat er al over de 6+1 in plaats van de G7 wordt gesproken.

Voor het conflict in Oekraïne schoof Rusland vaak mee aan tafel bij de jaarlijkse toppen van de leiders van de VS, Canada, Japan, Groot-Brittannië, Duitsland, Frankrijk en Italië. Dat format werd als de G7+1 omschreven. Dat de Franse minister van Financiën Bruno Le Maire het vorig weekend over een G6+1 had, illustreert in welke mate de beslissingen van Trump over de importheffingen op staal en aluminium, het nucleaire akkoord met Iran en het klimaatverdrag van Parijs de premissen van de internationale politiek dooreen hebben geschud.
"Wij praten niet graag over een G6", reageert een topfunctionaris in de Europese wijk. "Natuurlijk verwachten we levendige discussies in Charlevoix, maar de belangen zijn te groot om de emoties de bovenhand te laten nemen." De VS blijven voor de Europese bron de belangrijkste garant van de waarden van vrijheid, democratie, rechtsstaat en mensenrechten die de G7 al decennia schragen. "We moeten de dialoog met Washington blijven aangaan. Wat is het alternatief? Een post-westerse wereldorde gebaseerd op andere waarden?"
Niettemin bestaat er weinig hoop dat de besloten gesprekken in het statige Manoir Richelieu president Trump tot een of andere spectaculaire koerswijziging zullen inspireren. "Agree to disagree", is het leidmotief waarmee de overige leiders hun meningsverschillen met Trump willen benaderen. Voor het overige komt het erop aan het belang van blijvende samenwerking in de verf te zetten. Hoe moeilijk de hele oefening is, blijkt uit het feit dat er nog steeds geen akkoord over een gemeenschappelijke slotverklaring is bereikt. Handel en klimaatverandering blijven de belangrijkste knelpunten.
Handel en economie vormen de hoofdmoot van de werksessies op vrijdag. In dat debat vormen de staalheffingen van Trump uiteraard dé splijtzwam. Ze raken immers alle andere leiders rond de tafel en die willen dan ook een verwijzing naar protectionisme in de slotverklaring zien. De Europeanen willen daarnaast echter ook focussen op dossiers waarover wel met Trump gepraat kan worden, zoals intellectuele eigendomsrechten, marktverstorende handelsmaatregelen en de hervorming van de Wereldhandelsorganisatie. Zaterdag komen gendergelijkheid, klimaatverandering en de vervuiling van de oceanen aan bod.
De internationale politiek vormt het hoofdmenu tijdens het diner op vrijdagavond. Op dat domein is Noord-Korea en de denuclearisering van het schiereiland zo'n dossier waarover de G7-leden zich eensgezind kunnen tonen. Ook Rusland komt aan bod. Uitkijken wordt het onder meer naar de nieuwe Italiaanse premier Giuseppe Conte. Italië is steeds een koele minnaar van de economische sancties tegen Rusland geweest en Conte leidt nu een regering waarin één van de coalitiepartners openlijk met president Vladimir Poetin dweept. Toch wordt in Europese kringen verwacht dat de sancties voorlopig gewoon behouden blijven.
Het treffen in Charlevoix vormt voor de Europese tenoren overigens de eerste gelegenheid om persoonlijk kennis te maken met Conte. Het is immers niet enkel in de G7 dat de eenheid onder druk staat. "Het is onze sterkste troef", zo onderstreepte de topfunctionaris nogmaals het belang van Europese eenheid op een moment dat de relaties met Washington onder zware druk staan en een handelsoorlog om de hoek loert.