Vrouwen worden nog altijd minder verkozen dan mannen, en ze geraken ook minder snel tot in de hoogste machtsregionen. Dat blijkt uit een analyse van zij-kant. In aanloop naar de lokale verkiezingen van oktober pleit de progressieve vrouwenbeweging daarom om bij de lijstvormingen het ritssysteem toe te passen voor de volledige lijst en nadien een 50/50-verdeling toe te passen van vrouwen en mannen in alle deputaties en schepencolleges.

Zij-kant nam de vertegenwoordiging van vrouwen op gemeente- en provincieniveau onder de loep volgens de situatie in augustus 2017. Ze deed dat aan de hand van de overheidsgegevens in databank Pinakes. Wat blijkt? Het aandeel vrouwen wordt schaarser naarmate het machtsniveau stijgt. De Belgische OCMW-raden mogen dan al voor de helft uit vrouwelijke raadsleden (2.890 op 5.779) bestaan, in de gemeenteraden daalt hun aantal tot 37 procent, om te stranden op 34 procent in de schepencolleges. Amper één op de zes burgemeesters is een vrouw (98 op 614). Dezelfde evolutie is te zien op provincieniveau. Terwijl de provincieraden 41 procent vrouwen tellen, is 29 procent van de gedeputeerden en amper één op de tien gouverneurs (enkel in de provincie Antwerpen) een vrouw.

Nochtans is er een wettelijke verplichting om evenveel vrouwen als mannen op de kieslijsten te zetten, en bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 wisselden de geslachten elkaar ook netjes af op de eerste twee plaatsen. Die gendergelijkheid op de lijsten werd echter niet weerspiegeld in de effectieve mandaten. Zij-kant wijst erop dat vrouwen gemiddeld lager op de lijsten staan dan mannen. In 2012 werd 80 procent van de lijsten aangevoerd door mannen. Daarnaast gaan voorkeurstemmen traditioneel nog vooral naar mannen en speelt volgens de progressieve vrouwenbeweging nog altijd de invloed van het 'old boys network' bij de verdeling van de zetels na de verkiezingen.

Zij-kant pleit met de slogan #MaakPlaats voor de invoering van het ritssysteem voor alle kieslijsten in Vlaanderen. Dat is eerder al wettelijk beslist in Brussel en Wallonië. Partijen moeten actief op zoek gaan naar meer vrouwelijke lijsttrekkers, en ook de campagnemiddelen moeten gelijk verdeeld worden tussen vrouwen en mannen, luidt het. Daarnaast vraagt de vrouwenbeweging een verplichte pariteit bij de samenstellingen van de nieuwe schepencolleges en provinciale deputaties.